HyFlex

HyFlex to model dydaktyczny, w którym zajęcia projektuje się tak, aby umożliwić studentom udział w różnych, możliwie równoważnych formach uczenia się, na przykład stacjonarnie, online synchronicznie lub asynchronicznie. W zależności od specyfiki kursu i możliwości organizacyjnych może to oznaczać pełny wybór formy uczestnictwa albo połączenie wybranych formatów w ramach jednej ścieżki dydaktycznej. Celem tego podejścia jest takie zaprojektowanie procesu uczenia się, aby studenci mogli osiągnąć te same efekty kształcenia niezależnie od formy udziału.

Zakres elastyczności w przełączaniu się pomiędzy trybami zależy od kontekstu kursu, dostępnych zasobów, infrastruktury technologicznej oraz zasad określonych przez prowadzącego. W niektórych kursach HyFlex może oznaczać równoległe ścieżki uczestnictwa, a w innych dominujący tryb zajęć uzupełniony wybranymi komponentami online lub asynchronicznymi. Najważniejsze jest to, aby elastyczność była zaprojektowana świadomie i nie obniżała jakości uczenia się. Niezależnie od trybu udziału student powinien pracować nad tymi samymi efektami uczenia się, korzystać z porównywalnych materiałów oraz mieć dostęp do aktywności, instrukcji i informacji zwrotnej.

HyFlex bywa szczególnie użyteczny w grupach zróżnicowanych pod względem potrzeb, obowiązków zawodowych, miejsca zamieszkania czy możliwości uczestnictwa w zajęciach. Z tego powodu dobrze sprawdza się w edukacji dorosłych, studiach podyplomowych, programach międzynarodowych i kursach, w których część studentów łączy naukę z pracą lub innymi zobowiązaniami.

Kurs: Zarządzanie strategiczne
Temat: Strategia wejścia na rynek zagraniczny
Studenci analizują decyzję strategiczną średniej firmy technologicznej planującej ekspansję na rynek niemiecki. Zajęcia są prowadzone w modelu HyFlex, gdzie część studentów pracuje w sali, część online, a kilka osób – asynchronicznie z nagraniem i materiałami. Celem analizy jest wypracowanie rekomendacji strategicznej opartej na danych i argumentach.

Wprowadzenie i kontekst (10 min)
Prowadzący przedstawia krótki profil firmy, dane rynkowe oraz kluczowe wyzwania. Studenci uczestniczący stacjonarnie oraz online synchronicznie wysłuchują wprowadzenia. Studenci pracujący asynchronicznie otrzymują w LMS dostęp do nagrania wprowadzenia w formie wideo.

Analiza indywidualna (10 min)
Wszyscy studenci analizują case, odpowiadają na te same pytania w formularzu online: „Jakie są trzy główne szanse? Jakie są trzy największe ryzyka?”.

Praca zespołowa (20 min)
Studenci pracują w zespołach, korzystając ze wspólnej przestrzeni współpracy, np. Miro. Uczestnicy stacjonarni i online synchroniczni mogą pracować razem w czasie rzeczywistym, natomiast studenci pracujący asynchronicznie uzupełniają tę samą tablicę w określonym przedziale czasowym. Zadanie jest zaprojektowane tak, aby każdy student wniósł konkretny wkład, na przykład jedną szansę, jedno ryzyko oraz jedną rekomendację popartą argumentami lub danymi.

Dyskusja moderowana (20 min)
Prowadzący moderuje dyskusję na podstawie pracy zespołów. Zespoły prezentują swoje wnioski, a prowadzący odnosi się także do wkładów dodanych przez studentów pracujących w różnych trybach uczestnictwa. Studenci pracujący asynchronicznie wykonują zadanie uzupełniające w LMS, na przykład komentują wybrane wnioski zespołów, odpowiadają na pytanie problemowe lub dodają krótką refleksję na współdzielonej tablicy.

Podsumowanie i refleksja (10 min)
Wszyscy studenci odpowiadają na krótkie pytanie refleksyjne w LMS.

• Przy zróżnicowanych grupach, tj. na studiach niestacjonarnych, podyplomowych, w grupach międzynarodowych.
• Gdy regularna obecność na sali jest trudna, ale interakcja – kluczowa.
• W kursach opartych na analizie, decyzjach i dyskusji.

• Gdy kurs opiera się głównie na pracy manualnej lub laboratoryjnej.
• Przy bardzo małych grupach, gdzie koszt organizacyjny może przewyższyć korzyści.
• Gdy nauczyciel nie ma dostępu do wsparcia technicznego.

• Studenci online czują się jak studenci drugiej kategorii → jasno planuj momenty interakcji dla wszystkich.
• Przeciążenie nauczyciela → projektuj aktywności asynchroniczne, aby lepiej zarządzać energią prowadzącego.
• Chaos organizacyjny → jedna platforma to jedno miejsce z instrukcjami.

Łatwiej → Z góry przypisz tryby uczestnictwa na pierwsze kilka zajęć, aby studenci nauczyli się pracy w modelu.
Trudniej → Pozwól studentom samodzielnie zaprojektować aktywność HyFlex jako część projektu zaliczeniowego.

• Zawsze projektuj najpierw wersję asynchroniczną, potem synchroniczną.
• Ustal jasne zasady obecności i aktywności na starcie kursu.
• Kamera i mikrofon są ważniejsze niż slajdy.
• Zadania pisemne wyrównują szanse między trybami.
• Zaplanuj mniej aktywności, ale dobrze zsynchronizowanych.
• Wizualizuj efekty pracy oraz nagradzaj jakość, nie ilość.

Ocena kształtująca
Monitoruj na bieżąco jakość pracy studentów w różnych trybach uczestnictwa, w tym trafność argumentów, aktywność na wspólnej tablicy, wkład w pracę zespołową, odpowiedzi w LMS oraz sposób korzystania z informacji zwrotnej. Stosuj pytania pogłębiające i krótkie refleksje po zadaniach.

Ocena sumująca
Zastosuj zadanie końcowe pozwalające sprawdzić osiągnięcie tych samych efektów uczenia się niezależnie od trybu uczestnictwa, np. projekt zespołowy, analizę przypadku lub rekomendację strategiczną.